W wieku szkolnym dziecko bardzo szybko rozwija własne kwalifikacji ruchowe, ale nie oznacza to, że każdy nowy wzorzec ruchu zostanie zaraz świetnie zapamiętany. Podczas zajęć związanych ze sztukami walki pojawia się wiele sytuacji, w których należy połączyć słuchanie instrukcji z obserwacją i wykonaniem konkretnego ruchu. Aikido dla dzieci używa ćwiczenia wymagające w głównej mierze zmiany kierunku, pracy nóg, utrzymywania stabilnej pozycji a także dobrego ustawienia względem partnera.
Na początku ważniejsze od płynności jest zrozumienie podstaw. Dziecko może zatrzymywać się w połowie ćwiczenia, mylić kolejność ruchów lub wykonywać je zbyt szybko. Takie trudności pozwalają określić, które elementy wymagają dodatkowego powtórzenia. W praktyce nauka przebiega etapami, a przejście do bardziej złożonych czynności ma sens dopiero wtedy, gdy podstawowe ruchy są dla uczestnika czytelne.
Specyfika treningu zmienia się także w współzależności od wieku. Młodsze dzieci mają zazwyczaj krótszy czas skupienia, dlatego bardzo długie powtarzanie jednego schematu może prowadzić do spadku uwagi. Z kolei starsi uczestnicy mogą pracować nad dokładniejszym wykonaniem poszczególnych elementów i nie gorzej rozumieć współzależności między ruchem własnym a działaniem partnera. Sztuki walki dla dzieci nie powinny być zatem traktowane jako jednolita forma zajęć dla wszystkich grup wiekowych. Zupełnie inaczej można organizować ćwiczenia dla zaczynających przedszkolaków, a przeciwnie dla dzieci, które mają już doświadczenie w aktywności fizycznej. Znaczenie ma także liczebność grupy. Przy większej liczbie osób prowadzącemu dużo trudniej obserwować właściwie każdy ruch, a uczestnicy muszą poświęcając własny czas pilnować swojej przestrzeni. W małej grupie łatwiej jednakże zauważyć drobne usterki i na bieżąco zmienić sposób wykonywania ćwiczenia.
Istotnym elementem aikido jest praca w parach, która wprowadza dodatkową zależność między uczestnikami. Nie wystarczy znać własną sekwencję ruchów. Trzeba jeszcze obserwować drugą osobę i zaimplementować tempo do jej działania. W przypadku dzieci bywa to wymagające, ponieważ naturalnym odruchem jest przyspieszanie albo wykonywanie ruchu z większą siłą, gdy pojawia się emocjonująca sytuacja. W trakcie nauki potrzebne jest zatem stopniowe oswajanie z zasadą kontroli ruchu. Ćwiczenia mogą być upraszczane, wykonywane wolniej lub dzielone na krótsze fragmenty. Dopiero później można łączyć je całkowicieejsze sekwencje. Takie podejście daje możliwość również wychwycić sytuacje, w których dziecko zna teorię, niemniej jednak ma trudność z zastosowaniem jej w praktyce. Różnica między pokazaniem ruchu a samodzielnym wykonaniem na prawdę często staje się widoczna dopiero w trakcie ćwiczenia z partnerem.
Na treningach dzieci uczą się również funkcjonowania w określonych ramach. Początek ćwiczenia następuje po odpowiednim sygnale, pozycję trzeba przemienić we odpowiednim momencie, a w trakcie pracy z innymi osobami trzeba zwracać uwagę na ich położenie. Te zasady mają znaczenie organizacyjne, ponieważ ograniczają chaos, który łatwo pojawia się w grupie dzieci wykonujących różne ruchy równocześnie. W przypadku aikido dochodzi do tego nauka określonych sposobów poruszania się i wykonywania padów, których opanowanie wymaga systematycznego powtarzania. Oczywiście nie każdy uczestnik robi postępy w takim samym tempie. Jedni szybko przyswajają schematy, inni potrzebują większej liczby prób, zwłaszcza gdy nowe ćwiczenie wymaga połączenia kilku czynności. Przy wyborze zajęć z zakresu sztuk walki dla dzieci warto więc uwzględniać nie tylko i wyłącznie samą dyscyplinę, lecz również wiek uczestników, poziom grupy, sposób prowadzenia ćwiczeń a także oczekiwania stawiane osobom początkującym naukę.
Warto sprawdzić: Aikido dla dzieci w Gdańsku.