W praktyce planowanie instalacji w budynku zaczyna się znacznie przedtem niż na etapie rozmieszczania gniazd i opraw. Trzeba najpierw określić sposób użytkowania obiektu, przewidywane obciążenia oraz urządzenia, które będą z niego skorzystać. Inaczej podchodzi się do niewielkiego lokalu, przeciwnie do domu, a jeszcze całkiem inaczej do obiektu, w którym funkcjonuje wiele urządzeń jednocześnie.
Ważne jest także uwzględnienie przemian, które mogą pojawić się w przyszłości. Zbyt wąskie założenia na początku mogą w przyszłości oznaczać konieczność przemian, prowadzenia dodatkowych przewodów lub zmiany części zabezpieczeń. Z tego powodu projektowanie instalacji elektrycznych i teletechnicznych obejmuje nie tylko wybieranie konkretnych elementów, lecz także analizę ich wzajemnego rozmieszczenia i sposobu późniejszej eksploatacji.
Instalacja elektryczna powinna być rozpatrywana razem z warunkami technicznymi budynku. Znaczenie ma w głównej mierze sposób prowadzenia przewodów, podział obwodów, rozmieszczenie punktów odbioru oraz przewidywane obciążenie poszczególnych części instalacji. W zwykłym użytkowaniu bardzo szybko ujawniają się skutki decyzji podjętych w trakcie projektowania. Gniazdo umieszczone w niewłaściwym miejscu może wymuszać stosowanie przedłużaczy, a zbyt mała liczba obwodów może utrudniać późniejsze zmiany wyposażenia. Podobne współzależności dotyczą instalacji teletechnicznych. Okablowanie sieciowe, telewizja, systemy testom dostępu, monitoring czy inne rozwiązania komunikacyjne wymagają odpowiedniego zaplanowania tras i punktów przyłączeniowych. Istotne jest również zachowanie porządku w miejscach, gdzie spotykają się przewody różnych systemów.
Projektowanie nie kończy się na przygotowaniu schematu. Dokumentacja musi uwzględniać rzeczywiste warunki zaprojektowania, ponieważ na budowie mogą wystąpić ograniczenia wynikające z konstrukcji ścian, stropów, dostępnej przestrzeni czy przebiegu innych instalacji. Właśnie tutaj na prawdę często potrzebne są korekty wcześniejszych zaleceń. Projekt, który pomija takie współzależności, może być trudniejszy do realizacji lub wymagać przekształceń już w trakcie prac. W sytuacji instalacji teletechnicznych znaczenie ma także sposób prowadzenia i oznaczania przewodów, ponieważ późniejsze znalezienie konkretnego połączenia bez czytelnej dokumentacji może zajmować bardzo dużo czasu. Przy większej liczbie systemów warto więc od początku określić ich wzajemne relacje, miejsca zakończenia przewodów a także dostęp do elementów wymagających późniejszej obsługi.
Istotną częścią całego procesu jest również implementację rozwiązań do przewidywanego rozwoju obiektu. Sposób korzystania z budynku może zmodyfikować się po kilku latach, ukazują się nowe urządzenia, rozbudowywane są sieci, a niektóre funkcje zostają zastąpione innymi. Nie oznacza to konieczności projektowania instalacji pod właściwie każde możliwe rozwiązanie, ponieważ prowadziłoby to do niepotrzebnego zwiększania zakresu prac. Chodzi raczej o zachowanie rozsądnego zapasu i pozostawienie sposobów zaprojektowania wybranych przekształceń bez ingerowania w całą instalację. W tym kontekście projektowanie instalacji elektrycznych i teletechnicznych wymaga połączenia wymogów technicznych z przewidywanym sposobem użytkowania pomieszczeń. Ostateczny układ powinien wynikać z konkretnych warunków obiektu, obowiązujących założeń technicznych oraz informacji dostępnych na etapie przygotowywania dokumentacji.
Więcej: projektant kontroli dostępu.